بابارباتی از رباتیک شروع نشد؛ از یک دغدغه شروع شد. این سؤال ساده اما جدی: چرا بعضی بچه‌های باهوش، در سیستم‌های آموزشی خاموش می‌شن؟ ۱۷ سال پیش فهمیدیم مشکل از بچه‌ها نیست. مشکل از آموزشی‌ه که همه رو یکسان می‌خواد، جواب آماده می‌ده و جایی برای فکر کردن باقی نمی‌ذاره. برای ما، رباتیک هدف نبود. ابزار بود ابزاری برای پرورش تفکر، حل مسئله و اعتمادبه‌نفس فکری. در طول این سال‌ها، با کار مستقیم با کودکان ۸ تا ۱۴ سال، به یک نتیجه رسیدیم: بچه‌ها وقتی رشد می‌کنن که «مسیر» داشته باشن، نه فقط «تمرین». به‌همین دلیل، بابارباتی بر اساس تجربه واقعی کلاس‌ها، یک سیستم آموزشی اختصاصی طراحی کرد؛ سیستمی که: با رشد ذهنی کودک جلو می‌ره بازی رو جدی می‌گیره اشتباه کردن رو بخشی از یادگیری می‌دونه و به‌جای حفظ کردن، فکر کردن رو آموزش می‌ده در این مسیر، ساخت ربات مهمه، اما مهم‌تر از اون، ساخت ذهنی مستقل و جسوره. بابارباتی برای همه نیست. برای خانواده‌هایی‌ه که می‌دونن آینده بچه‌ها با انتخاب‌های امروز ساخته می‌شه، نه با شانس. این فقط آموزش رباتیک نیست؛ مسیره.